Lombok, Endonezya.

Standard

9 Temmuz 2013, Salı.

IMG_8487

Gili Meno’dan bindiğimiz botumuz.

Sabah erkenden uyanıyoruz. Hiçliğin ortasında bulunan bungalovumuzun ufak ahşap verandasında kahvaltımızı yapıyoruz. Her gittiğimiz yerde Endonezya kahvaltıları aynı: muzlu krep ve çay / kahve. Kahvaltı sonrasında çantalarımızı sırtlanıp ev sahiplerimize veda edip limanın yolunu tutuyoruz. Beklediğimiz halk feribotu saat 08:00’de geliyor. Biz Gili Meno’dan Senggigi’ye kadar paket bilet aldığımız için önce Bangsal limanına gideceğiz, oradan da otobüslerle Senggigi’ye transfer edileceğiz. Adalarda genelde liman bulunmadığı için kıyıda bizi bekleyen minik tekneye yine kumlar ve dalgalar üzerinden hoplayıp zıplayıp biniyoruz. Kayıkta yok yok. Su varilleri, sayısız bavul, alışveriş poşetleri… Kocaman bir dolap bile bizimle yolculuk ediyor. Yol bir saatten kısa sürüyor ve sonunda Bangsal’a vardığımızda bir anda etrafımızı biletimizi isteyen sayısız insan sarıyor.

Ben en başta bu görevlileri otobüs görevlileri sansam da sonradan anlıyorum, bizi beş dakika yürüme mesafesinde bulunan otobüs durağına kadar götürmek isteyen at arabası şoförleri olduğunu. Bir süre yürüdükten sonra Cihan birisi ile çok cüzi bir miktara anlaşıyor da, kocaman sırt çantaları ile dört kişi yaşlı bir atın sürüklediği arabaya biniyoruz.

Otobüsün kalkacağı alana gelince de bu sefer satıcılar etrafımızı sarıyor. Çirkin kolyeleri, bilezikleri satmak için resmen birbirleriyle yarışıyorlar. Üstelik tek bir hayır’dan da anlamıyorlar. Bu belli bir noktadan sonra, çok rahatsız edici olabiliyor. Bir süre de bu alanda bekledikten sonra sonunda küçük bir araca biniyoruz ve Senggigi’ye kadar bir buçuk saat gidiyoruz.

Senggigi’ye vardığımızda yine bir turizm ofisinin önünde bırakılıyoruz. Cihan içeriden turlar ve biletler hakkında bilgi aldıktan sonra, bir sonraki gün için gerçekleştirmeyi planladığımız Komodo turunun burada da adalardaki ile aynı fiyat olduğunu öğreniyoruz. Üstelik bize ücretsiz konaklama ve transfer ayarlayabilecelerini söylüyorlar. Biz de bura ile anlaşmaya karar veriyoruz.

Dört gün dört gece sürecek Lombok  – Flores turunu ve Flores’ten Bali’ye dönüş biletimizi firma aracılığıyla alıyoruz. Sonrasında görevliler bizi kalacağımız otele götürüyorlar. Bir uyarıyla: otel iki caminin arasında yer alıyor! Biz Türk olduğumuzu ve ezan sesine alışık olduğumuzu belirtiyoruz.

Odaya girdiğimizde minik basık oda bizi bir saatte yıldırmayı başarıyor da internete girme çabalarımızı bir kenara bırakıp yol üzerindeki restoranlardan birisine atıyoruz kendimizi. Güzel yemeklerle karnımızı doyurup epeyce bir süre burada oyalanıyoruz. Yemek sonrasında Cihan hala restoranda vakit geçirirken ben şehrin sokaklarında birkaç tur atıp otele dönüyorum. Odada kaldığım süre boyunca kitap okuyorum.

Hava karardığında akşam yemeği için tekrardan dışarı çıkıyoruz. Gittiğimiz restoranda yemeklerin gelmesi saatler sürüyor. Cihan sipariş ettiği makarna yerine pişmemiş hamuru karşısında bulunca yemeği direk geri gönderiyor zaten. Yemekler son derece gecikmeli geliyor, biz de karnımızı doyurunca çok oyalanmadan odanın yolunu tutuyoruz.

Odaya döndüğümüzde camiler konusunda neden uyarıldığımız ise daha net anlaşılıyor. Normalde kısa süren ezan okumaları burada saatler sürüyor, üstelik sadece imam değil, belli noktalarda çocuklar da dualar okuyor. Gece boyunca vaazlar devam ediyor. Odanın dört bir yanını saran seslere inat uyku çabalarına girişiyoruz. Bu gece de böyle bol gürültülü, bol horozlu, bol dualı sona eriyor.

Reklamlar

2 responses »

  1. gerçekten inanılmaz bir gezi olmuş 🙂 resimlerinize bayıldım 🙂 bilgileriniz için ayrıca çok teşekkür ederim… avustralya da bulunan erkek arkadaşım türkiye de bulunan ben endonezya da kavuşma planlarındayız tam olarak yeme konaklama ve gezmek için ne kadar para gerekli olduğunu sorabilir miyim iki kişi için bir de en uygun minimum ne kadar türk lirasına ihtiyacımız var 🙂 ilginiz için şimdiden çok teşekkürler…..

    • Merhabalar,

      Çok çok teşekkür ederim yorumunuz için. Ben şimdi bütçemi kontrol ettim de, Endonezya’da kaldığım 30 gün boyunca günlük 59 USD harcamışım. Bu fiyatın içerisinde ülkeye uçuş bileti, vize, konaklama, ulaşım, dalış sertifikası, dalışlar ve geri kalan her türlü masraf yer alıyor. Ben de ülkenin çoğunluğunu bir arkadaşımla beraber gezmiştim, o nedenle masrafları onunla paylaşmıştık. Gezerken masraftan da çok kısmaya uğraşmamıştım, o yüzden 59 USD makul bir fiyat. Eğer kısıtlı bütçeniz varsa bu miktardan çok daha azının yeterli olacağına inanıyorum. 🙂

Yorum Yapın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s